Auteursrecht Autisme Baby's Babyboom Basisschool Betutteling Borstvoeding Carl Honoré Columns Consequent zijn David Isarin De jeugd van tegenwoordig Dubbelportret DWDD Goedgenoegmoeder Goldschmeding Grote Opvoedtest Hallo wereld Huilbaby Hyperouders Interviewen IVF Kleuters Kolven Labelkinderen Lui ouderschap Meneer Aart Moederschap Opvoeddebat Pedagogische tik Peuters Pubers Rapley Rouvoet Rouw Scharrelkinderen Sesamstraat Slow parenting Straffen Vaderschap Vrouwen op tv Vruchtbaarheid Werkplek Zeilmeisje Zwangerschapsverlof

Nieuwste berichten

Rubrieken


Mandy's laatste tweets

    Volg Mandy op Twitter

    Blogroll

    « | Home | »

    Consequent zijn is geen halszaak

    door Mandy | 30 augustus 2010

    Ingezonden brief 

    Ik las het artikel Consequent zijn in opvoeding is geen halszaak. En ik ben het daar helemaal mee eens. Want alleen als het echt moet, is consequent zijn noodzakelijk. Echt begrip voor de behoeften van onze kleintjes en hier adequaat op reageren is belangrijker.

    Wanneer een baby bijvoorbeeld huilt, dan is er iets aan de hand. Het is zijn manier om te communiceren. Hij heeft honger, pijn, is verdrietig, eenzaam of angstig. Wanneer niet direct wordt gereageerd, voelt hij zich volkomen verlaten.

    Een baby heeft nog geen tijdsbesef. Hij kan niet denken: ’Mama komt zo.’ Wel is er het gevoel dat niemand komt helpen. De stress slaat toe. Onderzoeken hebben dit bewezen. Het advies is: onmiddellijk je kind oppakken en achterhalen wat er aan de hand is. Het heeft geen zin de baby te voeden of een speen te geven als hij bang is, pijn heeft of aandacht nodig heeft. Een baby wegleggen als hij niet moe is of weggaan terwijl hij huilt, is ook geen goed idee.

    Heeft een baby honger? Geef hem iets en pas niet de consequente regel toe dat alleen op een bepaalde tijd gevoed wordt. Onderzoek wijst uit dat we baby’s hiermee niet verwennen. Integendeel, we creëren een sfeer van veiligheid voor ons kindje waarin het gevoel groeit, gewenst en geliefd te zijn. En dat is voor zijn hele leven het allerbelangrijkste is. Hierdoor ontstaat een grotere emotionele hechting tussen ouders en kinderen. Ze zijn later stressbestendiger en hebben  minder emotionele en psychische problemen.

    Wij denken vaak dat kinderen meer kunnen dan in werkelijkheid. Ze worden overvraagd. We menen dat ze stout zijn wanneer ze iets kapot maken. We worden kwaad, terwijl ze misschien alleen wilden kijken hoe iets in elkaar stak. Ook de veelvuldig gebruikte negatieve feedback aan kinderen is funest: “Doe niet zo.. Hou op met je.. Wees niet zo..” Het effect is dat we ons kind hiermee een zelfbeeld aanreiken, waarnaar het zich zal gedragen. Kinderen geloven wat wij ze voorhouden.  

    Psycholoog Ingeborg Bosch schreef er een uitstekend boek over. Het heet ‘De onschuldige gevangene’ en het bevat veel tips en uitleg over hoe de hersens van kinderen zich in de loop van tijd ontwikkelen. Ze is niet voor het verwennen van kinderen. Ze vindt dat kinderen naast de dagelijkse fysieke en emotionele zorg, leiding en sturing moeten krijgen zodra ze daaraan toe zijn. Zonder ze bang te maken of hun vertrouwen in ons te beschadigen.

    Chris Brok

    Rubriek: Ingezonden brieven, Opvoeding | Geen reacties »

    Reageer!