« Wil de hyperouder opstaan? | Home | Zielig Vrouw & Paard (1) »
Dan maar niet de perfecte moeder
door Mandy | 3 juni 2009
Ok, ok, ok, ik geef het toe: ik heb ook gehyperd. Juf Yvette van de peuterspeelzaal kan het beamen. Al in de tweede week dat Jan in haar groep zat, klopte ik – lichtelijk geërgerd – bij haar aan. Waarom hij steeds kleurplaten kreeg om met een potlood te bewerken en geen blanco papier. Het inkleuren van kabouter Plop was toch niet de manier om mijn zoons creatieve talenten aan te boren?
Of vraag het die vriendin bij wie ik me oververhit meldde. ‘Help! Ik ben twee dagen met mijn kinderen thuis en weet echt niet meer wat ik met ze moet doen na vloerpuzzels, peuterlocoboekjes en cd’s met muziek voor peutergym met ze te hebben doorgeworsteld.’
‘De moeders van nu vormen de eerste generatie vrouwen die kinderen en werk combineren, en hebben last van een schuldgevoel. Ze zijn bang dat ze hun kinderen tekortdoen’, legt hoogleraar sociologie Christien Brinkgreve vandaag uit in Dan maar niet perfect in Trouw. ‘Bovendien hebben ze een hoog streefniveau. Op geen enkel gebied mag het er rommelig uitzien: uiterlijk, werk en helemaal het ouderschap: alles moet perfect zijn.’
En de vaders? Die nemen van nature genoegen met ‘goed genoeg’.
Een goedgenoegmoeder worden? Stap over op voorverpakte pannenkoeken en neem genoegen met ondergoed van Zeeman. Zoals gezegd: lees het in Trouw.
En ik? Ik raakte uitgeblust en besloot mijn kinderen wat meer te laten scharrelen. Elke dag één vloerpuzzel bleek goed genoeg. Een perfecte moeder werd ik er niet van, maar wel een leukere.
Gerelateerde blogposts: Wie wil de scharrelkinderen? en Wil de hyperouder opstaan?
Lees ook: Zijn ouders nou echt hyper geworden?
Rubriek: Ouderschap, Persoonlijk | 3 Reacties »
5 juni 2009 om 09:58
Hoi Mandy,
Zat net even op je Twitter te gluren en net je verhaal gelezen over de Goedgenoegmoeders uit Trouw. Ik had de dames Exit Supermama laatst al voor Het Parool. Werk ook voor Ouders van Nu en mijn zoon heet ook Jan. Wat een toeval allemaal! Ik ga je volgen!
Groeten!
8 juni 2009 om 19:43
Ha, er kan niet genoeg gevolgd worden! Join the club, Martine!
8 juni 2009 om 23:08
Beste Mandy,
Ik ben huisvrouw, maar errug lui. Dus vandaag gingen we met z’n allen naar een voetbaltoernooi, met snel-snel pannenkoeken achter de kiezen. En over de vloer liggen de pluizen van de populier, want de deur staat heel de dag open, en ik stofzuig morgen wel. Het jongetje van de overkant ligt ook op de grond, te spelen met het speelgoed uit de klas dat de jongste. Zij neemt dit (met toestemming) mee naar huis, om het zelf te gaan schoonmaken. Daar heeft ze een emmer sop en een paar handdoeken voor nodig. Morgen neemt ze het weer mee naar school. Maar eerst thuis ermee spelen, natuurlijk!
Ik ben wellicht iets té relaxed. Maar ik vind dat kinderen de wereld moeten leren kennen op hun eigen tempo, op hun eigen niveau. En daar hoort een ontspannen dag bij. Tussen de middag je verhaal kwijt vind ik een groot goed voor mijn kinderen. En een straat met open deuren, is een groot goed in hun jeugd. We hebben er naar gezocht en gelukkig gevonden in dit ontspannen dorp.
En ik heb regelmatig het idee: ik moet meer schoonmaken, ik wil een nieuwe bank/keuken/badkamer, maar ik weet ook dat mijn ontspannen houding ‘het geeft niet, het was toch al een beetje vies/oud/stuk’ dan gelijk omslaat. Dus het is goed genoeg bij ons. En door niet te werken hou ik niet veel over, maar voor mijn kinderen is hun leefwereld overzichtelijk met bekende en beperkte actoren. Waardoor ze zich ontspannen kunnen ontwikkelen.
En dus gaan we maar weer op vakantie met de tent en zoek ik een nieuwe plaid voor mijn bank. Of maak ik die zelf? Ach, ik draai de oude wel om