« Huilbaby (2) | Home | Twitter »
Miskraam
door Mandy | 3 februari 2009
Vier jaar geleden kreeg ik een miskraam en wat was ik boos op de natuur, jaloers op vriendinnen (wel zwanger!) en teleurgesteld in mijn lichaam. Om te voorkomen dat ik me van een flat zou storten, begon ik te schrijven. Ik schreef een boek over mijn miskraam.
Dat boek staat onafgemaakt tussen wat onbeduidender documenten op mijn harde schijf. De belangrijkste reden dat ik er geen werk van maakte om het uit te brengen, was schaamte. Schaamte om mijn ongegeneerde getier om een voortijdig afgebroken zwangerschap die nog pril was (10 weken). Want toen ik in mijn omgeving begon te vertellen over wat me was overkomen, kwamen de verhalen. Over miskramen, maar ook over doodgeboortes. Lees: over veel ergere dingen.
Ik ben vier jaar verder en ik schaam me niet meer. Het verdriet van een miskraam hoeft heus niet onder te doen voor dat van een doodgeboorte, schrijf ik in Miskraam: het verlies van een prille liefdesband.
‘Rouwen is de prijs van liefde. Vanaf het moment dat je weet dat je zwanger bent, bouw je een band op met je kindje. Als je je zwangerschap verliest, ben je ook die liefdesband kwijt.’
Mijn boek, misschien moet ik dat toch maar niet onder het stof laten verdwijnen.
Rubriek: Persoonlijk, Zwangerschap |
3 februari 2009 om 17:51
Laat het niet versloffen zou ik zeggen! Het is een belangrijk onderwerp. Zelf heb ik ook een beetje het gevoel dat ik ‘iets’ moet doen met dat wat me overkomen is. Ik weet alleen nog niet wat…
18 februari 2009 om 11:45
Deze uitgever is gespecialiseerd in het onderwerp, en een vriend van mij:
http://www.uitgeverijvanbrug.nl
succes!
24 februari 2009 om 16:06
Beste Mandy,
Kreeg vandaag je artikel over de post van een vriendin. Ben zeer ontroerd…..zo herkenbaar!
Inmiddels hebben wij 4 miskramen achter de rug, waarvan de laatste 3 weken geleden. Gelukkig is er wel een gezonde zoon geboren 2 jaar geleden, maar dit maakt het verlies er niet minder om.
Bedankt voor je mooie woorden en de prachtige illustratie. Ik ga het inscannen en naar alle belangrijke mensen om me heens sturen, zodat ze beter kunnen begrijpen hoe het voor ons is en voelt!
Gr. Eveline