« Verpietering | Home | Gympies »
Oma
door Mandy | 29 april 2008
Zo heet de campagne van het Voedingscentrum die moeders moet stimuleren langer borstvoeding te geven.
Het is de spijker op zijn kop.
Maar ik dacht arrogant: ‘Borstvoeding, dat doen we ‘effe’.’
Tussen de deadlines en interviews door nam ik Teun aan de borst, een halve meter van mijn laptop vandaan.
Deadlinedrinken werd dat, met alle gevolgen vandien.
De adrenaline van mijn werk zorgde ervoor dat de melk veel minder rijkelijk vloeide dan nodig was. Al na een krap uur slapen meldde Teun zich voor een nieuwe borst.
En met het toenemen van de werkdruk nam mijn weerstand af. Dus hebben we nu spruw.
Borstvoeding verdient tijd, dat wist ik heus wel.
We voeden inmiddels ver van mijn laptop vandaan, in een prikkelloze slaapkamer. Alleen daar wint de oxytocine het ruimschoots van de adrenaline.
Maar het krachtigste middel is oma.
Liefst hield ik Teun een halfjaar onder enkel mijn vleugels, maar alleen oma beschikt op mijn werkdagen over de eindeloze rust die kleine Teun hard nodig heeft.
Ze heeft hem onder haar hoede genomen, en dat voelt goed. Aan de fles hangt geen deadline, maar een dosis ongebreidelde liefde. En ik zorg wel voor de inhoud ervan.
Rubriek: Persoonlijk, Voeding | Geen reacties »