« Zappen langs de opvoeding | Home | De parels liggen voor het oprapen »
Vier papa- en mamacolumns om wél te lezen
door Mandy | 28 april 2010
Na een berg artikelen over opvoeding en ouderschap te hebben geschreven, sla ik in mijn vrije tijd nog maar zelden een opvoedblad open. Laat staan dat ik alle papa- en mamacolumns nog lees. Je weet wel, die stukjes over andermans grut en andermans avonturen als opvoeder. ‘Seen it, done it’, denk ik dan. Bovendien verstaan maar weinig ouders de kunst om koteranekdotes om te zetten in Een Stukje Dat Ook Anderen Boeit. Vier columnisten die dat wel kunnen en daarom favoriet zijn in huize Pijl:
1. Heleen van Royen (De Naaimachine)
Ongetwijfeld uitgebracht als het ultieme moederdagcadeau: De Naaimachine van Heleen van Royen. De bundel bevat columns die Van Royen voor kranten en tijdschriften schreef over haar gezin. Uiterst vermakelijk vanwege de humor waarmee ze zichzelf neerzet als onhandige (‘Naaien?!’) en übersentimentele (‘Dode kinderen zijn de ultieme tearjerkers.’) moeder. Humor die ook haar kinderen treft. ‘Mijn dochter (10) (…) heeft zelfs een een keer de weekendboodschappen gehaald. Gewapend met een rugzak en haar broertje.’ Leest als een trein, en ook daarom fijn.
2. Anniek van den Brand (Trouw)
Vele malen subtieler opgeschreven dan de stukjes van Van Royen en toch minstens zo leuk om te lezen: de wekelijkse column van journalist Anniek van den Brand in dagblad Trouw. Over lieve, vaak basisschool gerelateerde onderwerpen, zoals spreekbeurten, de avondvierdaagse en de logeerbeer. ‘Beer Snuffie (…) verandert in een proeve van bekwaam en betrokken ouderschap. Werk aan de winkel.’ Favoriet omdat de stukjes zo herkenbaar zijn, waarschijnlijk doordat Van den Brand zichzelf juist niet klungeliger en haar kinderen niet wijsneuzeriger afschildert dan ze zijn.
3. Rob (Ouders van Nu)
Van vader Rob Voorwinden sla ik geen column in Ouders van Nu meer over sinds zijn februari-aflevering over het slaan van kinderen. Daarin schetst hij een aantal bloed-onder-de-nagels-vandaan-tergende taferelen, waarbij zijn rechterhand het van zijn verstand wint. ‘Kinderen sla je niet, je zet ze in de naughty-corner. (…) Pets, pets, pets, een daverend pak voor zijn broek. Daar bleek mijn rechterhand toch anders over te denken.’ Ik geloof niet in een pedagogische tik, het pak slaag als een opvoedmiddel dat je bewust inzet. Maar wie eerlijk durft uit te komen voor een slip of the hand vind ik dapper.
4. Cor Vos (Opzij)
Cor Vos, echtgenoot van één van de Opzijredacteuren, mag in een vaste rubriek over zijn belevenissen als aanstaande vader schrijven. Een echofoto van de kleine Vos siert het stukje en in de eerste aflevering doet de overbezorgde Cor er alles aan om te voorkomen dat zijn nageslacht met kieuwen ter wereld komt. ’Wegwezen!’, beveelt hij zijn vrouw de geur van verse verf en siliconenkit te ontvluchten. Die gaan we volgen. Om te zien hoe Cor een feministische draai gaat geven aan ervaringen die we al in heel wat opvoedbladen voorbij hebben zien komen.
Rubriek: Opvoeding, Ouderschap | Geen reacties »