« Annie en Freuds erfenis | Home | Ik zat erbij als Georgina »
Vier redenen waarom Laura beter thuis kan blijven
door Mandy | 25 augustus 2009
Puber Laura wil de jongste solozeiler ter wereld worden. Als het aan de dertienjarige ligt, begint ze binnenkort aan een wereldreis van twee jaar. Reden voor de Raad voor de Kinderbescherming om de rechter in te schakelen. Die bekijkt of Laura’s ouders uit de ouderlijke macht moeten worden gezet. Maar het meisje is vastbesloten. Desnoods verhuist ze naar Nieuw-Zeeland om vanuit dat land haar zeiltocht te beginnen. Vier redenen waarom Laura de zeilen beter niet kan hijsen.
1. Dertienjarigen kunnen risico’s slecht inschatten
Laura’s wens om rond de wereld te zeilen is een typisch puberverlangen. In het puberbrein wordt het rationele denken overruled door het emotiegedeelte. Daardoor zijn pubers gevoeliger voor spanning en sensatie dan volwassenen, ze zoeken kicks. Maar hun brein is nog niet zo ver dat ze de risico’s van die kicks kunnen inschatten.
Bron: De puber snapt er niks van & Puberbrein. Wat gebeurt er toch allemaal in dat koppie?
2. Een identiteit vorm je niet solo
In de puberteit ontwikkelen kinderen hun identiteit. Onderzoek toont aan dat het belangrijk is dat ze zich kunnen spiegelen aan leeftijdsgenoten en volwassenen. Een ongelukkige periode dus, die puberteit, om er voor twee jaar in je eentje tussenuit te gaan.
Bron: NOS Journaal
3. Ze heeft haar slaap hard nodig
Slapen kan tijdens een solozeiltocht nauwelijks. In de Volkskrant zegt solozeiler Henk Bezemer: ’Je kunt het je niet permitteren om zes uur te gaan slapen. De kans dat iemand over je heen vaart, wordt dan te groot. (…) Ik heb door slaapgebrek wel eens mensen aan boord van mijn boot gezien die er echt niet waren.’ Volgens een andere zeiler mogen de dutjes hooguit twintig minuten. En wat heeft het puberbrein hard nodig om te kunnen rijpen? Juist! Slaap!
Bron: Pubers kunnen niet anders dan puberen & Puberbrein. Wat gebeurt er toch allemaal in dat koppie?
4. Klassikale lessen, dáár steek je wat van op
Als ze haar schoolwerk wil bijhouden, en Laura wil dat, zal ze tijdens haar reis vooral zelfstandig moeten leren. En juist die manier van leren is voor het puberbrein eigenlijk te moeilijk. Klassikale lessen, dáár steken pubers het meeste van op. Maar ja, die zijn er niet, op welke oceaan dan ook.
Bron: Hersenen pubers niet rijp voor studiehuis en nieuwe leren
Rubriek: Ontwikkeling | 5 Reacties »
26 augustus 2009 om 08:37
Ik denk: misschien had Laura met stille trom moeten vertrekken. Ze zal zich vast anders ontwikkelen, misschien een jaar vertraging oplopen op school (of twee), maar hoe erg ís dat nou helemaal? Alleen het standaard puberleven is goed, met een doorsnee ontwikkeling, en wie iets geks doet is verloren? Liever meer aandacht voor echte misstanden in gezinnen.
26 augustus 2009 om 09:34
@ Fréderike Ik denk dan: der-tien jaar. Als in on-ver-ant-woord.
26 augustus 2009 om 10:04
@Frederike Stille trom was niet logisch geweest, want ze wil de publiciteit -> recordpoging -> jongste zeiler de wereld rond. Dáárom heeft ze zo’n haast, begreep ik. Ging het niet om die recordpoging, was het vast geen probleem geweest om te wachten tot haar achttiende. En dan denk ik: je geeft wel heel veel op – aan sociale groeimogelijkheden – als je per se op zo’n cruciaal moment in je sociale ontwikkeling twee jaar solo gaat. Dat is later niet in te halen, omdat je aansluiting mist met leeftijdgenoten (vertelde iemand die in die periode opgenomen is geweest). En natuurlijk zijn er ook veel andere, erge misstanden, maar dat is niet een reden om een specifieke misstand maar te laten gebeuren.
26 augustus 2009 om 21:02
Slotzin in bericht in NRC van gisteren is quote van de advocaat van Laura: “Wie wil er nou niet in het Guinness Book of Records?”
Word je daar een beter, leuker, wijzer mens van? En wil je dat als ouders voor je kind? Eigenaardig vind ik ook dat je de moeder niet hoort.
26 augustus 2009 om 21:09
Kleine aanvulling: Goede Fokke & Sukke vandaag over Laura http://tinyurl.com/nax4fn