Auteursrecht Autisme Baby's Babyboom Basisschool Betutteling Borstvoeding Carl Honoré Columns Consequent zijn David Isarin De jeugd van tegenwoordig Dubbelportret DWDD Goedgenoegmoeder Goldschmeding Grote Opvoedtest Hallo wereld Huilbaby Hyperouders Interviewen IVF Kleuters Kolven Labelkinderen Lui ouderschap Meneer Aart Moederschap Opvoeddebat Pedagogische tik Peuters Pubers Rapley Rouvoet Rouw Scharrelkinderen Sesamstraat Slow parenting Straffen Vaderschap Vrouwen op tv Vruchtbaarheid Werkplek Zeilmeisje Zwangerschapsverlof

Nieuwste berichten

Rubrieken


Mandy's laatste tweets

    Volg Mandy op Twitter

    Blogroll

    « | Home | »

    Your baby can read, maar waarom zou ie?

    door Mandy | 23 februari 2010

    Your baby can readEen baby brabbelt en een peuter praat. Pas veel later kan een kind lezen. Nou niet dus.

    Ook baby’s kunnen leren lezen. Met de leesmethode van de Amerikaan Rober Titzer bijvoorbeeld. Hij brengt zijn educatieve pakket via een thuiswinkelkanaal nu ook in Nederland aan de man.

    Baby’s hebben een ‘natural window of opportunity’ in hun brein. Zegt Titzer. Dat zorgt ervoor dat ze razendsnel een taal kunnen oppikken. Inclusief lezen. Als ze een woord maar vaak genoeg zien en horen. En je er een gebaar bij maakt dat met het woord te maken heeft.

    Een achterlijke ontwikkeling, dat dacht ik ook. Want waarom moet een baby in vredesnaam kunnen lezen? Om hem een voorsprong te geven, zegt Titzer. Wie als baby leert lezen, leert volgens hem efficiënt leren en houdt juist tijd over om eindeloos te kunnen ravotten.

    Fascinerend. Toch krijg ik er de rillingen van. Superkinderen kweken, willen we dat nou echt?

    Lees ook: Your baby can read: goed idee of totale onzin?

    Rubriek: Onderwijs, Ontwikkeling | 1 reactie »

    1 reactie op Your baby can read, maar waarom zou ie?

    1. Enith Vlooswijk schrijft:
      23 februari 2010 om 13:51

      De reacties op de methode vind ik even boeiend als de methode zelf. Toen mijn oma baby was, wisten haar ouders niet beter dan dat een kind tot een jaar of 1 stilletjes in de wieg moest blijven liggen niets doen. Als peuter speelde ze (uitsluitend in de box) met wat voorhanden was: bijna niets dus. In plaats van educatieve muziek was er het geluid van koeien in de stal. (Niets mis mee trouwens.)
      Inmiddels weten ouders dat baby’s graag gestimuleerd worden met vormen, kleuren en geluiden en dat dit ook goed is voor hun ontwikkeling. We bieden onze peuters puzzels aan, omdat we dit belangrijk vinden voor hun cognitieve ontwikkeling. Ook ander speelgoed staat niet alleen in dienst van het plezier, maar heeft ‘educatieve waarde’.
      Als de ouders van mijn oma, eenvoudige boeren, dit hadden gehoord, hadden ze er hun schouders bij opgehaald. Waarschijnlijk zouden ze hebben gezegd: belachelijk, een kind heeft gewoon rust nodig! Toch schijnt het IQ van kinderen sinds die tijd significant omhoog te zijn gegaan. (Hoe ze dat nu weer meten, vraag ik me natuurlijk ook af.)Het oordeel ‘kinderen moeten gewoon kind kunnen zijn’ lijkt me dus nogal aan tijd en cultuur gebonden.

    Reageer!